Dysplazja to jedna z najczęstszych ortopedycznych przyczyn bólu i ograniczenia ruchu u psów - dotyczy najczęściej stawu biodrowego, rzadziej łokciowego. Choć jest chorobą przewlekłą, dobrze prowadzona rehabilitacja potrafi znacząco poprawić komfort życia pupila. Wyjaśniamy, na czym polega problem i jak możemy pomóc w ośrodku Multivet Active pod Wrocławiem.
Czym jest dysplazja stawów?
Dysplazja to nieprawidłowe ukształtowanie stawu, w którym powierzchnie stawowe nie pasują do siebie idealnie. Powstająca niestabilność prowadzi z czasem do przeciążeń, stanu zapalnego i rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów. To choroba o podłożu wieloczynnikowym - znaczenie mają geny, tempo wzrostu, dieta oraz aktywność w okresie szczenięcym.
Objawy, które powinny zaniepokoić
- sztywny, „kołyszący" chód i niechęć do wstawania po odpoczynku,
- trudności ze skakaniem, wchodzeniem po schodach czy do samochodu,
- „królicze" podskoki tylnymi łapami podczas biegu,
- utykanie po wysiłku i mniejsza chęć do zabawy,
- zanik mięśni zadu przy jednoczesnym przeciążeniu przodu ciała.
Jak stawiamy rozpoznanie?
Podstawą jest badanie ortopedyczne i zdjęcia RTG, które ocenia lekarz weterynarii. Rehabilitację planujemy na podstawie rozpoznania oraz oceny funkcjonalnej pacjenta - sprawdzamy zakres ruchu, siłę i symetrię mięśni oraz sposób poruszania się.
Jak rehabilitacja pomaga przy dysplazji?
Celem terapii nie jest „naprawa" kształtu stawu, lecz zmniejszenie bólu, spowolnienie zmian zwyrodnieniowych i utrzymanie sprawności. Silne, dobrze wytrenowane mięśnie stabilizują niestabilny staw i odciążają jego struktury - dlatego budowanie masy mięśniowej jest tu absolutnie kluczowe.
Jakie metody wykorzystujemy?
Bardzo dobre efekty daje bieżnia wodna, która pozwala wzmacniać mięśnie w odciążeniu, bez bolesnego obciążania stawów. Uzupełniamy ją terapią INDIBA (redukcja bólu i stanu zapalnego), terapią manualną, masażem oraz zestawem ćwiczeń wzmacniających i poprawiających zakres ruchu. Plan zawsze dobieramy indywidualnie i modyfikujemy wraz z postępami.
Znaczenie masy ciała i stylu życia
U psa z dysplazją każdy nadprogramowy kilogram to dodatkowe obciążenie chorych stawów. Utrzymanie prawidłowej, raczej szczupłej sylwetki to jeden z najważniejszych i najtańszych sposobów wsparcia pacjenta. Ważna jest też regularna, umiarkowana aktywność - lepsze są codzienne, krótsze spacery niż okazjonalny, intensywny wysiłek w weekend.
Dysplazja u młodych psów
Im wcześniej wykryjemy problem, tym więcej możemy zrobić. U rosnących psów szczególnie pilnujemy tempa wzrostu, diety i rodzaju aktywności, aby nie przeciążać niedojrzałych stawów. Wczesne włączenie rehabilitacji pomaga ukształtować prawidłowe wzorce ruchu i zbudować mięśniową „ochronę" stawów.
Życie z psem z dysplazją
Dysplazja to choroba na całe życie, ale nie wyrok. Dzięki połączeniu rehabilitacji, kontroli masy ciała, mądrej aktywności i - w razie potrzeby - leczenia zaleconego przez lekarza, wiele psów prowadzi aktywne, radosne życie z minimalnym dyskomfortem.
Czy dysplazja boli?
Ból przy dysplazji wynika głównie z rozwijającej się choroby zwyrodnieniowej i stanu zapalnego w przeciążonym stawie. Bywa zmienny - nasila się po intensywnym wysiłku, w chłodne, wilgotne dni oraz po długim leżeniu. Psy rzadko „skarżą się" wprost; częściej widzimy to w zmianie zachowania: mniejszej chęci do ruchu, drażliwości czy niechęci do dotykania okolicy bioder. Dobrze prowadzona rehabilitacja, obok leczenia zaleconego przez lekarza, realnie zmniejsza ten dyskomfort.
Leczenie zachowawcze czy operacja?
U wielu psów dysplazją zarządza się zachowawczo - łącząc rehabilitację, kontrolę masy ciała, mądrą aktywność oraz, w razie potrzeby, farmakoterapię przepisaną przez lekarza. W wybranych przypadkach rozważa się leczenie operacyjne. Niezależnie od wybranej drogi, fizjoterapia odgrywa istotną rolę: przy leczeniu zachowawczym łagodzi objawy, a po operacji przyspiesza powrót do sprawności.
Jak wygląda plan terapii u nas?
Zaczynamy od oceny funkcjonalnej i rozmowy o codziennym trybie życia psa. Następnie układamy indywidualny plan łączący pracę w gabinecie z ćwiczeniami w domu i zaleceniami dotyczącymi aktywności oraz masy ciała. Postępy oceniamy podczas wizyt kontrolnych i na bieżąco dopasowujemy program do potrzeb pacjenta.
Profilaktyka u ras predysponowanych
Dysplazja częściej dotyka psy średnie i duże, w tym rasy takie jak owczarek niemiecki, labrador, golden retriever, berneński pies pasterski czy rottweiler, choć może wystąpić u każdego psa. Jeśli Twój pupil należy do grupy ryzyka, warto działać zawczasu: kontrolować tempo wzrostu i masę ciała szczeniaka, unikać przeciążania niedojrzałych stawów zbyt intensywną zabawą i skokami, zapewnić antypoślizgowe podłoże w domu oraz obserwować sposób poruszania się. Regularna, umiarkowana aktywność i budowanie mięśni to najlepsza naturalna „ochrona" stawów, a wczesna konsultacja fizjoterapeutyczna pozwala wychwycić problem, zanim da poważne objawy.
Podejrzewasz u swojego psa dysplazję lub masz już rozpoznanie? Sprawdź naszą ofertę rehabilitacji psów we Wrocławiu albo przeczytaj o chorobie zwyrodnieniowej stawów.